Certificeringen in uitzenden: zijn ze nog onderscheidend?

Certificeringen zoals SNA (NEN 4400-1), VCU en ISO zijn in de bouw, techniek, productie en logistiek geen onderscheidende factor meer, maar een basisvoorwaarde. Ze laten zien dat een organisatie voldoet aan wet- en regelgeving en haar basis op orde heeft.

Tegelijkertijd zeggen certificeringen weinig over hoe een samenwerking in de praktijk verloopt. Ze helpen je om partijen uit te sluiten die hun zaken niet op orde hebben, maar niet om te bepalen met wie je het beste kunt samenwerken. Juist daar zit het verschil. Op deze pagina lees je waarom certificeringen tegenwoordig vooral een hygiënefactor zijn en waar je als werkgever wél op moet letten.

Certificering is de basis, niet het verschil

Vrijwel iedere serieuze uitzendonderneming heeft zijn certificeringen op orde. Dat is ook logisch, want ze geven zekerheid over zaken als loonbetaling, afdrachten en veiligheid. Zonder komen uitzendondernemingen simpelweg niet aan tafel.

Maar juist omdat dit voor bijna alle partijen geldt, helpt het je nauwelijks om onderscheid te maken. Certificering is daarmee verschoven van een kwaliteitskeurmerk naar een minimale voorwaarde. Het helpt je om partijen uit te sluiten die hun basis niet op orde hebben, maar niet om te bepalen met wie je het beste kunt samenwerken. Zeker niet in een markt waarin de druk toeneemt en regelgeving steeds complexer wordt.

Waar zit het verschil dan wel?

Het verschil zit in hoe een organisatie haar werk doet zodra de handtekening is gezet.

Een certificaat zegt dat processen zijn vastgelegd. Maar het zegt niets over hoe die processen in de praktijk worden toegepast. Hoe zorgvuldig wordt iemand daadwerkelijk geselecteerd? Wat gebeurt er als een plaatsing toch niet blijkt te passen? En hoe snel wordt er geschakeld als er iets misgaat? Dat zijn de momenten waarop je als opdrachtgever merkt of een uitzendonderneming haar zaken écht op orde heeft.

Hetzelfde geldt voor veiligheid. VCU laat zien dat veiligheid een plek heeft in de organisatie, maar op de werkvloer gaat het om gedrag. Wordt er actief gestuurd? Is er regelmatig contact? Komt iemand langs op locatie? Of blijft het bij procedures op papier?

Veiligheidsinstructies spelen daarin een grote rol. Zeker bij het werken met internationale medewerkers is het belangrijk dat die niet alleen worden gedeeld, maar ook écht begrepen worden. Dat vraagt om duidelijke uitleg, in de juiste taal en ondersteund met bijvoorbeeld pictogrammen.

Ook goed werkgeverschap maakt hier het verschil. Zeker in een krappe arbeidsmarkt draait het niet alleen om het vinden van mensen, maar vooral om hoe je ze begeleidt en behoudt. Hoe ziet die begeleiding er concreet uit? Wat gebeurt er in de eerste werkweek? En wie voelt zich verantwoordelijk als iemand dreigt uit te vallen?

Daarnaast geven brancheorganisaties zoals de ABU extra houvast. Ze laten zien dat een uitzendorganisatie zich committeert aan afspraken binnen de sector en periodiek wordt gecontroleerd. Dat zegt iets over de manier van werken. Maar ook hier geldt: uiteindelijk merk je het verschil pas in de praktijk.

Vragen die je helpen om een uitzendbureau te beoordelen

In gesprekken met uitzendbureaus ligt de nadruk vaak op wat er geregeld is. Maar als je wilt weten hoe een partij daadwerkelijk werkt, helpt het om net een laag dieper te gaan. Vraag niet alleen óf iets geregeld is, maar vooral hoe dat er in de praktijk uitziet.

Door gerichte vragen te stellen, krijg je snel inzicht in hoe processen in de praktijk werken. Denk bijvoorbeeld aan:

• Hoe ziet jullie selectieproces er concreet uit en wie spreekt de kandidaat?
• Hoe bepalen jullie of iemand echt past binnen mijn organisatie?
• Wat gebeurt er als een plaatsing niet goed blijkt te zijn en hoe snel lossen jullie dat op?
• Wie begeleidt de medewerker na plaatsing en hoe vaak is er contact?
• Wat doen jullie in de eerste dagen om iemand goed te laten landen op de werkvloer?
• Wanneer zijn jullie voor het laatst op locatie geweest?
• Hoe handelen jullie als veiligheidsregels niet worden nageleefd?
• Wat gebeurt er als iemand uitvalt of ziek wordt en hoe snel regelen jullie vervanging?
• Hoe helpen jullie mij om risico’s te beperken, ook met het oog op de WTTA?

Door dit soort vragen te stellen, krijg je een realistischer beeld van de samenwerking dan op basis van certificeringen alleen.

Nieuwe wetgeving dwingt scherpere keuzes af

De lat wordt de komende jaren verder verhoogd. Met de invoering van de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (WTTA) worden de eisen voor uitzendbureaus strenger en het toezicht intensiever.

Dat betekent dat het voor jou als werkgever nog belangrijker wordt om kritisch te kijken met wie je samenwerkt. Niet alleen om compliant te zijn, maar ook om risico’s te beperken.

Waar certificering eerder voldoende zekerheid gaf, verschuift de focus nu naar aantoonbare kwaliteit in de praktijk. Niet alleen: “is het geregeld?”, maar vooral: “werkt het ook zoals bedoeld is? En hoe zie ik dat terug?”

Hoe Covebo daar naar kijkt

Bij Covebo zien we certificering als startpunt. Het moet gewoon goed geregeld zijn. Daarna begint het pas.

De focus ligt op hoe processen daadwerkelijk werken op de werkvloer, hoe medewerkers worden begeleid en hoe we risico’s voor opdrachtgevers zo klein mogelijk maken. Dat betekent korte lijnen, zichtbaar aanwezig zijn en snel handelen als dat nodig is.

We werken volgens de geldende certificeringen en brancheafspraken, maar sturen vooral op hoe dat in de praktijk uitpakt. Omdat we weten dat juist daar het verschil wordt gemaakt.